سیره_تربیتی_اهل_بیت_علیهم_السلام


 


تنبیه متناسب‌

تنبیه به معناى آگاه کردن است و هدف مربى از آن در برنامه‌هاى تربیتى، آگاه کردن فرد بر خطاى خویشتن بوده و راه اصلاح آنرا در فرا روى وى قرار دادن است.

در مواردى که پند و موعظه و آگاهى دادن به ضررهاى لغزشها و سایر شیوه‌ها بى‌تأثیر باشد. مى‌توان به عنوان آخرین شیوه براى تغییر رفتار از تنبیه مناسب با رعایت مراتب آن استفاده کرد.
مرحله اول تنبیه توبیخ و تهدید است، البته تهدید باید طورى باشد که کودک و نوجوان آنرا جدّى تلقى کند و مربى قصد عملى کردن آنرا داشته باشد و گرنه نباید از آن سخنى به میان آید.
اگر تهدید و توبیخ تأثیرى نداشت با بى‌اعتنائى و قهر و غیره از عوامل بازدارنده مى‌توان او را تنبیه کرد.

مردى به حضرت موسى بن جعفر (ع) از لغزش و خطاى فرزندش شکایت کرده و از آن حضرت راهنمائى خواست امام به وى فرمود: فرزندت را نزن و براى تنبیه و تأدیب وى از او قهر کن ولى مواظب باش قهر تو طولانى نشود.

۵
از ۵
۵ مشارکت کننده
نظر بدهید